Mijn diepe diepe diepe excuses voor de vertraging van dit verhaal! Weer veel te veel gedaan de laatste weken, en ik moet eerlijk zeggen dat ik van Kaapstad zoveel foto's en verhalen had, dat ik gewoon niet wist waar te beginnen, en ja....dan krijg je ernstig uitstelgedrag ;-)
Maar goed, toch maar aan gewaagd, en wat iedereen natuurlijk wil weten, is hoe vonden mijn moeder en stiefvader het hier?? Nou dat hebben ze lekker zelf opgeschreven, want wie hier zit moet een blog bijhouden haha! (Dus Jori ook jij moet eraan geloven ben ik bang ;-) ) Ik heb hen gevraagd om ook een stukje te schrijven over hun ervaring in Zuid Afrika, en dat is een prachtig lang verhaal geworden waardoor ik een hele hoop dingen niet meer hoef op te schrijven dus bedankt mam! Zie hieronder voor hun ervaring, en ik zal daarna aanvullen, want niet alles hebben we samen gedaan, en niet alles hebben we hetzelfde ervaren ;-)

'Na 3 weken vakantie bij Mandy in Zuid-Afrika, hebben wij de belofte afgegeven om onze belevenissen op te schrijven voor haar blog. Nu pas begrijpen wij, dat het blog niet zo vaak wordt bij gewerkt. Je krijgt zoveel indrukken, dat je echt tijd moet maken om dit te kunnen verwoorden. Inmiddels zijn wij weer thuis ( helaas!! ) en na een dag uitslapen, foto's kijken en troep wegwerken, hebben wij de rust gevonden om onze belevenissen op te schrijven.

Aangekomen in Johannesburg, ( na 2 uur vertraging ) werden we opgehaald door Mandy en Leonie (onze chauffeur de rest van de vakantie !!). Zo konden we rustig wennen aan het links rijden en even bijkomen van de reis. Prima geregeld. We werden onder gebracht in een guest house, dat banden heeft met de universiteit op loopafstand van Tuksdorp. Dezelfde avond gingen we naar een pizzeria, wat eigenlijk een slager is (???) en waar mensen die muziek maken, de kans krijgen om op een podium hun talenten te laten zien en horen. Iedereen neemt gewoon zijn eigen drank mee. We werden voorgesteld aan mensen van over de hele wereld, van Mexico tot China.

Zowel Pretoria als Johannesburg lijken op het eerste gezicht erg veel op een westerse stad, maar als je om je heen kijkt zie je overal prikkeldraad en schrikdraad rond de huizen, overal security, bedelaars en zwervers. Maar ook hele dure auto's. Parkeermeters werken daar niet, daar heb je mensen voor die je een plek aanwijzen en je auto bewaken voor een paar rand. De zon die daar om 6 uur al onderging samen met de temperatuur. Zo kon het overdag 32 graden zijn en 's avonds een graad of 14. Tegenstellingen zijn hier erg groot. Arm en 'rijk', de criminaliteit en toch ook de behulpzaamheid van de bevolking. De eerste dagen waren we bang om alleen over straat te gaan en erg op ons hoede (zelfs een paar keer aangeklampt en nagezeten ), maar je leert te zien en te reageren (niet reageren dus!) en voelt je steeds meer op je gemak, wat je dan ook uitstraalt en niemand valt je meer lastig.
Het leven is betrekkelijk goedkoop hier (voor ons dan). Hoewel het in Kaapstad al iets duurder is. Maar hier kan je rustig een rondje weggeven, want je betaald hier gemiddeld maar 12 rand voor een drankje ( wat ong. € 1,20 is ) Voor zo'n 100 rand heb je een goede maaltijd, met drankjes en koffie erbij ( € 10,= ) Het enige waar je hier aan moet wennen is dat tijd hier geen rol speelt en dat je overal lang op moet wachten. De studenten (incl. Mandy) passen zich hier makkelijk (en graag) aan.. En ook wij moesten eraan geloven. Zo wisten wij al gauw, dat als er gezegd werd dat we om bijv. 6 uur gingen eten, het met gemak een uur later werd omdat die of die ook misschien nog kwam. Nou, dan staken we maar een sigaretje op, namen een drankje en wachten tot iedereen zover was (lastig voor zo'n pietje precies als ik, maar het went).

De eerste week heeft Mandy ons tussen de colleges door vele plekken laten zien in de omgeving die erg veel indrukken hebben achter gelaten. Zo zijn we naar Mamelodi geweest. Op een school in deze Township, doen de studenten vrijwilligerswerk. Wij mochten mee en hebben de schoolkinderen voorgelezen. Ook zijn we naar het Lion park geweest en hebben we kleine leeuwtjes geaaid. We zijn door Soweto gereden, naar het Nelson Mandela huis en het Hector Pietersen monument geweest, we hebben de Union buildings (het huis van de president) gezien. We zijn naar het Freedom park, het Voortrekkermonument en Church street, een wijk met alleen maar zwarte mensen en waar je als blanke erg opvalt. Het Carlton Centre, het hoogste gebouw in Johannesburg, waar je een fantastisch uitzicht hebt over een heel groot stuk van Johannesburg.

We zijn ook erg leuk ontvangen door de andere studenten in Tuksdorp en ook meegesleept het nachtleven in. Tja, het blijven studenten. Na een paar dagen kende iedereen ons en werd ons steeds gevraagd waar we geweest waren of wat we gingen doen. We werden ook op een braai uitgenodigd ter afscheid van één van de franse studenten op vrijdagavond. Wat een feest was dat. En ja, ook wij hebben de gevaarlijke shotjes leren kennen (dat was één keer en nooit meer!! Zware afdronk hebben die dingen).
Op zaterdag weer een feest. Mandy had kaartjes voor ons gekocht voor een belangrijke Rugby wedstrijd en een optreden van 4 Zuid Afrikaanse bands op Hatfield Square, het uitgaanscentrum wat helemaal afgeladen was met mensen, ze zaten zelfs in de bomen. Verstaan deed ik het niet echt maar de meeste zongen uit volle borst mee. Zoals wij met Marco Borsato of Blöf mee zouden galmen.

Na een week in Pretoria, vertrokken Mandy en Leonie alvast naar Kaapstad en bleven wij nog een nachtje in Johannesburg. Zo zaten wij tegenover het vliegveld om vanaf het terrasje de natuur te bekijken. We hebben nog nooit zoveel verschillende vogels gezien. De volgende dag hebben wij het vliegtuig gepakt.
En dan kom je in een regenachtig Kaapstad aan, dat viel wel even tegen hoor. De tafelberg was ook helemaal in de wolken gehuld.
De dames kwamen ons van het vliegveld halen. Toen zij de dag ervoor aankwamen hebben ze direct een auto gehuurd, want zonder vervoer doe je hier niet veel. De afstanden zijn erg groot hier.
Mandy en Leonie zaten bij een tante van Leonie in een luxe bungalow waar ze een paar dagen zouden blijven. Met deze luxe Chevrolet lieten wij ons naar een backpackers 'hotel' aan de kust (Seapoint)brengen. Dat was even slikken toen we daar aan kwamen. De koffers konden er net staan maar dan kon je niet meer om het bed heenlopen. Erg schoon was het ook niet, maar vooruit. Het voorstel van de meiden was om rond te trekken zodat we niet zoveel tijd zouden verliezen met heen en weer rijden naar hetzelfde punt Dus 3 nachten zouden we hier wel overleven, maar we gaan voor iets meer comfort (hoe verwend!!!)

De dag erop zijn we naar Waterfront gereden, 10 minuten verderop. We wilden naar Robbeneiland gaan maar omdat het een feestdag was zat alles vol voor die dag en kochten we kaartjes voor de dag erop. Dan maar naar de Tafelberg. Wat een keuze. Het weer was opgeknapt en de berg lag volledig in de zon. Sta je bovenop de berg (wel met de kabelbaan gegaan hoor) zie je een walvis zwemmen, wat een kick. Onze eerste walvis. Het uitzicht is echt geweldig van bovenaf. Je staat een kilometer boven de stad, midden in de stad. Heel dapper hebben we een wandeling van anderhalf uur rond de tafelberg gemaakt. Een fantastische ervaring.
De dag erop naar Robbeneiland. De bootreis zelf was al een avontuur. De zeehonden en dofijnen naast de boot zien zwemmen en dan ben je er nog niet eens. Op het eiland nog pinguïns en een zwarte mamba (slang) gezien. Het verhaal van Robbeneiland is natuurlijk niet zo mooi. Eerst kregen we een bustour over het eiland en werd er een hoop verteld over de tijd van de apartheid. Zo zagen we de diverse verblijven en het terrein waar de gevangenen moesten werken. In het gevangeniscomplex werden we rondgeleid door een voormalig politiek gevangene van het eiland die ons o.a. de cel van Mandela liet zien. In diverse cellen hingen verhalen van voormalige gevangenen die een diepe indruk achter lieten. En dan besef je pas dat die tijd eigenlijk nog maar net voorbij is.

Aangezien Leonie het erg fijn vind om auto te rijden en ze ook erg relaxed reed, lieten wij ons vanaf de achterbank lekker rondrijden. Erg luxe, rustig om je heen kijken en genieten van het uitzicht ipv op het verkeer te moeten letten. Bedankt Leonie.
Vanuit Kaapstad hebben we ons dan ook naar Simon's Town laten rijden. Mandy had voor ons een ander onderkomen geregeld in Simon's Town, omdat er in hun backpackers hostel geen kamers met eigen douche vrij waren (waar Ina na de ervaring in Seapoint op stond). Gelukkig maar, want het was een van de mooiste onderkomens die we hebben gehad. De kamers die normaal werden verhuurd hadden ze nodig dus kregen we een appartement met 2 slaapkamers, een grote keuken en woonkamer voor hetzelfde geld. De nacht erop kwamen de meiden dan ook bij ons 'logeren'.
Tijdens de rit naar Simon's Town zijn we diverse keren gestopt omdat we weer walvissen zagen. De dag erna stond een rondrit op het programma. Eerst de pinguïns een stukje verderop bij Boulders beach. Bleek het dat deze jongen hadden, vielen we weer met onze neus in de boter. En een stukje verderop bavianen! Die zaten op hun gemak een rij met vuilnisbakken overhoop te halen. Wat een brutale, lelijke beesten zijn dat. En we hebben er die dag nog veel gezien.
Door naar Kaap de Goede Hoop dwars door een reservaat met struisvogels met jongen, bokjes, dassies en vele andere dieren.
Na een goede klimpartij door naar Cape Point, met het zuidelijkste puntje daar. Wederom bleef de natuur ons verbazen, het is echt nergens hetzelfde.

Omdat het de volgende dag mooi weer zou worden, wilden de meiden graag leren surfen in Muizenberg. Wij zouden dan lekker aan het strand gaan liggen. FOUT. De meiden gingen weliswaar surfen, maar wij stonden onder een afdakje te schuilen voor de regen en hebben leuke foto's gemaakt van de vele pogingen van de dames om op de plank te blijven staan. Maar we hebben ze erop!!! We vingen die dag nog net een stukje op van een recordpoging voor het Guinessbook om met zoveel mogelijk mensen op één golf te surfen. Het record stond al op hun naam met 110 (?) mensen. Of de poging gelukt is, hebben we niet meer gehoord.

Nu werd het tijd om de walvissen wat beter te gaan bekijken in Hermanus, een plaats waar vele walvissen een week of 10 zouden blijven om te paren en/of te bevallen. Ons verblijf was in het Hermanus backpackers. Een erg relaxte plek, met super gezellige mensen. Maar we kwamen voor de walvissen en die hebben we gezien. Na een stukje lopen richting strand zagen we gelijk een walvis met baby vlakbij de kust, en dan bedoel ik écht vlakbij. Die walvis moet geweten hebben dat we keken want zij gaf nog even een show weg door een paar keer uit het water te springen. Dan sta je wel even met open mond te kijken, wat een prachtig gezicht is dat.,
s'Avonds was er een braai bij de backpackers met een man of 16, maar de avond begon pas echt na het eten. Goede muziek, poolen, lokale wijn en biertjes en veel gezellige mensen tot diep in de nacht.

De volgende dag splitsten we ons op. De meiden gingen met haaien zwemmen, die ons echt te groot en te gevaarlijk leken, dus boekten wij een boottochtje om walvissen te gaan bekijken in open water. Aangezien de boot van 12 uur al vol zat moesten we die van 3 uur pakken. Jammer dachten we nog, totdat de mensen terug kwamen van die boot. Eén walvis gezien in de verte en geen actie. Nou ja, we zien wel. Een boottochtje is ook al leuk, dachten wij. Maar na een hele tijd varen, stopte de boot en van alle kanten zagen we walvissen. 7 stuks!! Ze gingen zelfs onder de boot door. Een mooie show gezien van een walvis die maar op het water bleef slaan met zijn staart. Dat schijnen ze wel 40-50 keer te kunnen doen. En dat niet meer dan zo'n 50 meter van de boot vandaan. Alweer een geslaagde dag, de zoveelste op een rij.

Op naar Stellenbosch, de wijnstreek. Dan mag een wijnproeverij natuurlijk niet ontbreken. We hadden een tour besproken, waar we langs 4 wijngaarden zouden gaan. Zelfs Rob heeft wijnen geproefd (die echt alleen maar bier drinkt en wijn azijn vindt) en in de loop van de dag vond hij het zelfs lekker hahaha. Bij thuiskomst hebben we nog genoten van de daar gekochte wijnen en kaasjes. s' Avonds zijn we met de gids en 2 Zwitserse jongens, die bij ons in de bus, zaten uit eten geweest, om daarna nog tot in de kleine uurtjes te gaan dansen.
En toen was het alweer tijd om terug te gaan naar Kaapstad. Omdat we op zondag aankwamen, was alles nogal rustig daar. Daarom zijn we, na lekker te hebben gegeten, bij Mandy en Leonie in hun hostel nog wat gaan drinken en hebben we alle foto's bekeken ( zo'n 1500 !! )
De laatste dag zouden we een wandelroute lopen langs allerlei geschiedkundige punten, maar dat werd meer een winkeltour langs allerlei aparte winkels en markten. Maar weer ontdekten we allerlei mooie plekjes. Zo liepen we ineens een winkelcentrum met 4 verdiepingen, weer die tegenstellingen. Aan de ene kant armoede op straat en dan al die luxe in zo'n centrum.

Na een etentje bij de Mexicaan was het tijd om terug te gaan. De volgende dag moesten we om 4 uur uit bed om de meiden naar het vliegveld te brengen. Maar ja, als het gezellig is wordt het altijd wat later en zodoende versliepen de dames zich. Gelukkig kwamen we nog op tijd op het vliegveld. Met een dubbel gevoel namen wij afscheid.
s' Avonds stapten wij met enige weemoed op het vliegtuig.
Het was een reis om nooit te vergeten en om die zeker nog eens te vervolgen. Er is nog zoveel te zien, waar we de tijd niet voor hadden.
Maar zonder Mandy en Leonie, hadden we nooit zoveel gezien en ondernomen. Mede dankzij hun lef en ondernemingslust hebben wij een fantastische tijd gehad.

Na het schrijven van dit epistel heb ik nog meer bewondering voor Mandy, dat ze iedere keer weer haar belevenissen met ons deelt,. Ik weet nu hoeveel tijd het kost.
We kijken uit naar haar volgende avontuur, ook met enige jaloezie omdat wij er niet bij zijn, wetend hoe geweldig het daar is.'

Zoals jullie konden lezen hebben mijn moeder en stiefvader het heel erg naar hun zin gehad hier! Zo erg zelfs, dat ze nu een campertrip door Zuid Afrika aan het plannen zijn, en mijn moeder maar niet kan wennen aan het Nederlandse ritme! Voor wie mijn moeder kent, weet wel dat dit nogal uitzonderlijk is haha! Dat belooft wat voor mijn terugkomst, want voor wie mij een beetje kent, jullie weten dat ik de snelste al niet ben...kan je vertellen dat het er niet veel beter op is geworden haha!
Maar in ieder geval, ik vind het super dat ze zo'n mooie tijd hebben gehad, dat is veel leuker dan alleen het feit dat ze mij hebben opgezocht, dat ze er zelf ook goede herinneringen, dromen en fascinaties aan over hebben gehouden vind ik veel meer waard!
Zelf heb ik het als heel leuk, raar, mooi en vermoeiend ervaren ;-) Vond het top dat ze er waren, dat ik ze kon laten zien wat ik nu allemaal meemaak en hoe Zuid Afrika een beetje is, en heb een hele gave tijd gehad met ze in Kaapstad! Het was wel raar om je moeder op te halen op het vliegveld aan de andere kant van de wereld, waar jij het op je duimpje kent en zij geen idee hebben waar ze terecht komen. Het deed me een beetje denken aan de dag dat ik zelf hier aankwam, verloren omdat je geen idee hebt en nieuwsgierig naar wat er nog komen gaat. Anouk heeft me aan de hand genomen, me in twee dagen geprobeerd te laten zien en uit te leggen wat me te wachten stond, hoe je reageert op mensen en wat de gewoontes zijn. Dat probeerde ik met hen ook te doen, al wist ik dat het heel overweldigend zou zijn. Vooral voor mijn moeder, die net als ik ook bang was gemaakt door alle verhalen over criminaliteit en wat er allemaal vooral niet kan. Gelukkig was het na een paar dagen een stuk minder en voelde ze zich meer op hun gemak, waardoor ze zelf ook een beetje de boel konden verkennen.
In Pretoria zelf heb ik ze, zoals jullie al gelezen hebben, geprobeerd ze de standaard plekken te laten zien. Het mooiste vond ik zelf echter die kleine dingen die je als vanzelfsprekend gaat zien en die zij als verbazingwekkend ervaren, zoals links de trap oplopen en dat steeds verkeerd doen waardoor je altijd tegen iemand aan botst, of je sigaret weggeven aan iemand op straat. De rennende mannetjes die je een parkeerplek willen aanwijzen voor 5 rand, of inderdaad het feit dat alles hier op zijn elf-en-dertigst gaat en het dus heel normaal is dat je te laat komt of plannen op het laatste moment veranderen. Het liet mij weer even met beide benen op de grond komen en waarderen hoe goed ik het hier heb. Vermoeiend was het echter ook, omdat ik ten eerste colleges had tussendoor, en van hot naar her aan het rennen was om iedereen tevreden te houden (nee dat was ik inderdaad niet meer gewend haha!), en ook omdat ik het niet meer gewend was om hen zo lang om me heen te hebben aangezien ik al een tijdje het huis uit ben, en met Rob (stiefvader) was ik nog nooit op vakantie geweest. Maar gelukkig houden zij ook beiden wel van een feestje en kon ik ze lekker meenemen naar de dingen die gepland waren die week. Met de groep internationale studenten ging het ook heel leuk, iedereen vond het gaaf dat ze er waren én zo leuk meededen met alles, en de shotjes kwamen ze dan ook niet onderuit haha!

Kaapstad was de volgende stop, waar ik ook heel erg naar uitgekeken had na al die weken hard werken op de universiteit ;-) Leonie en ik zijn de eerste dagen bij familie van haar vriend geweest, waar we mochten logeren in een heeeeeerlijk bed in een prachtig huis met twee lieve pubermeiden, 5 katten, 2 honden en een papegaai, welke ons goed hebben vermaakt! Bij hen hebben we ook een braai gehad en zijn we verwend met goede wijn, leuke gesprekken en hele gastvrije mensen!
Ik ga niet in herhaling vallen qua de dingen die we hebben ondernomen in Kaapstad, maar ik kan jullie vertellen dat het daar ontzettend mooi is! We hadden een (hele chille!) auto gehuurd voor die weken, zodat we lekker veel konden zien. We zijn van Kaapstad (wij in Constantia, een rijke wijk in Kaapstad, mijn moeder en stiefvader in Seapoint, wijk aan de kust), naar Simon's town (schattig dorpje zuidelijk van Kaapstad, waar we konden surfen in Muizenberg), via Hermanus (de walvis-spot-plaats van Zuid Afrika), naar Stellenbosch (wijnproeven) weer terug naar Kaapstad (in het centrum) getrokken, en konden zo in korte tijd heel veel zien zonder ontzettend te haasten.
Kaapstad vind ik een hele gave stad, er is veel te zien, zoals de standaardplekken Tafelberg, Robbeneiland, Kaap de goede hoop en Cape Point, welke allen heel indrukwekkend waren en de natuur helemaal prachtig! Robbeneiland heeft wel indruk gemaakt, je kan je niet voorstellen hoe de gevangenen daar behandeld werden tijdens de apartheid. Met alle plekken hebben we overigens ontzettend veel geluk gehad met het weer, waardoor het uitzicht steeds weer adembenemend was. Ook erg leuk uitgaan daar, en Leonie en ik hebben daar een paar mooie avonden beleefd!
Het surfen vond ik heel erg gaaf, wat een gevoel van vrijheid als je door zo'n golf word meegenomen! Ook als je een beetje kan blijven staan geeft dat een waanzinnig gevoel, al kwam dat bij mij maar sporadisch voor want echt goed ben ik er niet in ;-) Gelukkig krijg ik nog de kans om te oefenen, en ga ik ook sowieso met Jori nog surfen!
Hermanus vond ik persoonlijk het allergaafst, het is echt zo'n ons-kent-ons dorpje, en inderdaad na een dag kwamen we al mensen op straat tegen die we al eerder hadden gesproken en/of de avond mee hadden doorgebracht in de backpackers waar we verbleven. Deze was super gezellig en sfeervol en we hebben daar ook een paar hele mooie avonden doorgebracht! Een van de jongens die daar werkte konden we het goed mee vinden en de laatste dag heeft hij Leonie en mij meegenomen op de whalewatching boot waar mijn moeder en stiefvader de dag ervoor van hadden genoten. Was super gezellig, en hij heeft ons ook een paar mooie plekken van Hermanus laten zien waar we nog zeiknat zijn geworden door een golf die ons tijdens de zonsondergang compleet overspoelde, en lekker met zijn hond gespeeld op een berg onder het genot van uitzicht over de zee, compleet met walvissen! Deze waren natuurlijk wel een hoogtepunt van deze plek, en hoe vaak we ze ook hebben gezien, ze blijven fascineren en heel speciaal om er weer een tegen te komen.
Dan had je natuurlijk nog het sharkcage-diven, wat helemaal geweldig was!! 's Ochtends heel vroeg opgestaan en tijdens de rit er heen kwamen we de groep Amerikanen uit Tuksdorp tegen die dus ook gingen. Tijdens de boottocht bleek al dat niet iedereen bestand was tegen een wiebelende boot, en wij waren erg bang het ook te krijgen (zeker gezien de kater die toch wel achterin je hoofd blijft spoken na weinig slaap ;-) ), maar gelukkig hadden wij er weinig last van. Na twee uur wachten (bibberend in een natte wetsuit, met een zenuwachtige tourguide omdat ‘het normaal gesproken niet zo lang duurt hoor!' en kotsende mensen om je heen) kwam dan eindelijk de eerste haai! Hup direct 5 mensen de kooi in, zwembril en loodriem om en wachten tot de volgende komt want dan moet je heel snel onder water! Gelukkig kwamen ze na de eerste achter elkaar en steeds werd het aas opnieuw uitgegooid, riep de crew ‘DOWN DOWN DOWN' als de haai kwam en ging iedereen als een gek onder water of foto's maken. Wat een adrenaline, en wat een imposante dieren!! Die bek open en recht op je af, heel erg gaaf! Ik vond het niet eng, omdat de kooi wel veilig is en we goede instructies kregen, meer voor het koude water (18 graden!), maar ook dat viel dankzij alle adrenaline erg mee. Super super super! Dat was echt een gave dag, er is ook een video van gemaakt maar die kan ik helaas pas laten zien als ik weer thuis ben, maar de foto's ondersteunen het een beetje.
Vervolgens dus naar Stellenbosch voor een dagje wijnproeven. Erg geslaagd, en de dag werd steeds gezelliger naarmate er meer wijntjes achterover werden geslagen! Uitspugen doen we niet aan en na drie stuks smaakt alles even lekker (of slecht...). Was erg leuk in ieder geval, en ook mijn stiefvader, geen wijnliefhebber, had het goed naar zijn zin! De avond hebben we voortgezet in onze backpackers met de (knettergekke) tourgids, die zelf ook wel van een wijntje houdt, en nog een paar andere gasten.
Toen de laatste paar dagen in Kaapstad, lekker rond geslenterd, geshopt (hele gave broek gekocht!!) drankjes gedaan en gegeten. Inderdaad hadden Leonie en ik ons de ochtend van vertrek verslapen omdat we de avond ervoor (of eigenlijk drie uur eerder) nog een laatste drankje in hostel hadden gedaan na de wijn bij mijn moeder's hostel op te drinken. Niet zo geslaagd dus als je om half 5 's ochtends klaar moet zijn, maar ja ik zou Mandy niet heten als ik de vakantie niet in stijl zou afsluiten! Tijdens een aantal pogingen om Leonie wakker te maken, koffers uit de dormroom met 10 andere slapende mensen te slepen, en deze in de gang vervolgens dicht te kunnen krijgen, compleet in een deuk te liggen en zo snel mogelijk aankleden en gaan! In de auto nog maar even hard Kent en DJ Fresh opgezet om wakker te worden en veilig op het vliegveld aan te komen. Wel gered uiteindelijk en na een snel sigaretje nogal chaotisch afscheid genomen van mijn moeder en stiefvader. Op zijn Zuid Afrikaans, in stijl, en blij dat ik niet de kans had er te veel over na te denken dat ze weer weg gingen. Ze weten dat ik goed zit hier, ik zie ze over twee maanden en ik stuur ze terug met prachtige herinneringen aan een geweldig land!
Overigens met Leonie was het ook helemaal top, gewoon twee weken gezelligheid, niet moeilijk doen en zoveel mogelijk zien. Heel veel lol gehad samen en gelukkig konden mijn moeder en stiefvader het ook goed met haar vinden. Nee Leo, je komt niet meer onder Amersfoort uit!

En nu zit ik weer in Pretoria op mijn kamertje te vechten om dit verhaal af te krijgen, zodat ik naar bed kan (het is 1 uur 's nachts) en morgen weer lekker college kan volgen! Nee zelfs dat vind ik niet erg, alles geeft hier genoeg afwisseling en ik vermaak me nog opperbest! Ik mis jullie wel allemaal, heb zin om met iedereen weer af te spreken, drankjes te doen samen en verhalen te horen van hoe het jullie is vergaan! Binnenkort zal ik nog wat meer vertellen over mijn weekend in Clarens, daar zal ik jullie nu niet meer mee vermoeien want ik geloof dat dit verhaal alweer lang genoeg is geworden!

Ik kijk met nieuwsgierigheid uit naar de reacties, vind het altijd zo leuk om te horen van iedereen!

Groetjes, liefs en dikke knuffels!!